Pemikat Iwak
Ahad ni mang Nandar bajanjian lawan Aku, handak malunta ka-rawa parak hutan galam. Disitu banyak banar iwaknya, matan sapat sampai taka haruan ada disitu. Bilang saban hari urang mancari iwak kasitu, banyak banar taulihnya. Ia kada habis – habis. Magin mun surut banyunya, tangan mancibuk gin taulih iwak.
Mang Nandar ni asli urang Madura, sidin marantau ka Kalimantan ni umpat pamannya bagawi ma-ulah bata. Mun tuntung bagawi biasanya sidin tu malunta, sidin katuju banar bacari iwak. Harat tu pang. Handak mancing, mamair, malunta, manangguk, barataannya sidin bisa, maka pasti kulihi ha pulang.
Urang di kampung ni barataan kagum banar wan sidin, tahu bisi ilmu napakah sidin tu jadi iwak – iwak tu katuju banar baparak lawan sidin. Pas bulik bagawi, aku singgah karumah sidin. Sidin bakisah semalam kulihi haruan banyak, aku handak jua umpat sidin, handak bisa jua tu kaya sidin. Napa mun aku mancari iwak, mamancingkah , pasti kada taulih, amun kulihi gin paling saikungannya.
“Mang, oooo mang, Mang Nandar, dimana pian.” Kuriak – kuriak ku mancari-i Mang Nandar.
“Woi, aku di belakang” sahut Mang Nandar matan dapur.
“Napa Mang diulah? Umai, manyiangi iwak sakalinya,”
“Hi-ih na, iwak semalam balum ta-ulah lagi”
“Saitu ja kah Mang dapatnya?”
“Tu ada ai di bak kamar mandi, ganal banar tuh”
“iya-kah mang?”
Bajalan ai aku ka kamar mandi handak malihat iwak haruan nang ganal banar jar Mang Nandar tadih. Mbah sampai ku janguk ai.
“Astagfirullah!”
“Aaaaaaaa aaaaaa! borenya, siapa garang tuh. Waninya manyu-uk aku mandi?!”takuriak urang nang di kamar mandi, takajut aku, sakalinya si Atul mandi.
“Maaplah aku kada sengaja, kira ku kadada orangnya”
“Dusta!, bintitan ikam mun badusta” manyumpah atul ka-aku.
“Ha-ha-ha-ha, kayapa Nang ganallah haruannya?” ujar Mang Nandar.
“Bore banar pian tu, kira lun bujuran haruan, sakalinya si Atul. Bujur pang ganal tapi pang , bisa dipukuli urang, ulun, Mang ae” ujar ku takutan wan gugup – gugupnya.
Hancap Atul mamasang katapih, bukah karumah, supan banar kayanya, aku gen supan, takutan nang iya-nya. Mang Nandar ni wan Pamannya bagawi lawan abahnya Atul, bahiga-an rumahnya tu, jadi kamar mandi ni sabuting ja bagantian. Amun di kampung kami kamar mandi tu diluar tapisah lawan rumah, diulahnya gen papan ulin nang tingginya sedada ja, jadi nyaman banar mun urang manjinguk. Tapi kadada pang kaitu dikampungku.
“Gara – gara pian ni Mang, bisa dihamuk lun lawan Atul. Kira handak bujur – bujur manyuuk inya mandi”
“Santai ja Nang, kaina aku nang madahakan lawan inya,”
“Napa Mang jadi pian nyuruhakan lun malihat kakamar mandi, padahal pian tahu ada Atul mandi?”
“Aku ni bagaya haja Nang ai, kiraku ikam kada bujur – bujur handak malihat. Ikam kada mandangarkah jibur – jibur inya mandi, jadi ku kada menagur”
“He, supan lun Mang ai. Tapi luculah, hanyar ninih lun talihat babinian mandi,”
“Kada bebaju kah Nang?, napa talihat?”
“Bore pian tu, kadada ah talihat napa – napa”
***
Tulak ai aku dua Mang Nandar karawa handak malunta, kada nyaman ai tadi aku lalu rumah si Atul supan jua mun tatamu, untungnya inya kadada tadi tuh.
“Kayapa Mang semalam Atul, sarikkah inya?”
“Kada ai, malah kuhuluti inya, bagaya-an ai tadi, kada sarik kada”
“Sukur ai mun kaitu, hara lun mun inya sarik, kena ngalih lun tatamu di pangajian, kada nyaman jua mun dilihat urang kada bataguran, maka rancak bagayaan badua”
“Napa Nang handak kah lawan Atul?”
“Kada ah Mang ae” supan aku manjawap,” kenapa yo jadi Mang Nandar batakun kaitu “ jar ku dalam hati.
Lawas bajalan, sampai ai kami di Rawa.
“Disebelah mana Mang kita maluntanya?”
“Diparak puhun jingah tu banyak banar haruan ganalnya Nang ai,”
“Ya-kah Mang, lakasi nah kita kesituan”
Bajalan ai kami kasitu, puhun jingah nie ganal banar, liwar ganalnya, labat ha pulang daunnya. Marinding aku baparak kasitu.
“Amun handak dapat iwak banyak Nang, ulah api unggun dibawah puhun tu” Mang Nandar manunjuk ka puhun jingah nang ganal tu.
“Iya-kah Mang?, tapi lun kada bawa mancis nah,”
“Ni aku bawa ai”
Ku ulah ai api unggun di bawah puhun tu, nang kaya jar Mang Nandar. Pina ngalih banar ku manyalai mancisnya, kada mau hidup jua apinya. Magin takutan aku, ujar urang bahari mun api tu kada hakun manyala artinya ada urang halus jar. Bujur jua pang urang halusnya banyak kaya nyamuk, samut, wan kararangga. Mangarubuti aku.
Lawas aku manyalai api tu, mau ai dah banyala. Turun ai aku ka banyu mandatangi Mang Nandar umpat jua malunta. Banyak banar kami dapatnya, bujur rupanya jar Mang Nandar. Gara – gara maulah api unggun tu banyak kami kulihi iwak.
“Banyala api tadi lah Nang?”
“Geh benyala ai Mang, Kenapa Gerang mang jadi harus maulah api unggun dulu?”
“Kena ikam tahu ja, aku kaitu tarus pang makanya banyak lo kulihi iwaknya.”
“ujar siapa garang Mang nitu, magin penasaran aku wan jawaban Mang Nandar.
“Jar abah ku, nitutu pamikat iwak, amun kita bacari iwak, ada pohon ganal harus maulah api unggun, pasti banyak to kena kulihi iwaknya”
“Oh kaitu kah, adat buhan pian kah kaitu?”
“Kada jua. Banyak dah dapat iwaknya, kita naikan nah”
Parak dua jam kami bacari iwaknya. Banyak banar kulihi iwaknya parak satangah karungan. Naik ai kami, dingin jua pang kalawasan barandam dibanyu.
“Si Nang kita ka api unggun”
“Kada papa lah Mang?” takutan aku handak baparak.
“Kada papa ai, ikam laparlah Nang?”
“Lapar ai Mang, uyuh Mang ai, tapi puas ai ta-ulih iwak banyak pang”
Mang Nandar ma-ambil haruan nang taganal dua ikung. Lalu disianginya iwak tadih.
“kita bakar iwak na Nang, tahulah, ini pang gunanya maulah api unggun, sagan mambakar iwak wan ba-api – api”
“Hah!, maka jar pian tadi sagan sarat?”
“Hi-ih, sarat amun kelaparan nyaman membakar ya lo, kada lapah ge manyala-i. Ha-ha-ha-ha!”
“Dasar pian nih, kira lun bujuran nitu sagan sarat”
“Ha-ha-ha, santai ja Nang, bagaya ja aku”
Tapakalah tarus aku lawan Mang Nandar nih, napa kananya tarus aku mun di dustainya. Mun bapandir pina iya, jadi kiraku bujuran. Ini nih Mang Nandar nang kepintarankah atau aku Nang bungul!
Tidak ada komentar:
Posting Komentar